Boven elke menselijke logica of redenering is God, die met de Vader en de Geest de hemel en de aarde gemaakt heeft, mens geworden. Onbegrijpelijk, zelfs voor engelen en duivelen niet te beredeneren. God in mensengedaante; ja dat kwam in het Oude Testament een enkele keer ook voor, denk aan de ontmoeting van Abraham met zijn Gast, als ze onderhandelen over het lot van Sodom en Gomorra. Maar God als baby? De Duivel probeert te voorkomen dat die zich verder ontwikkelt (de kindermoord), maar slaagt daar niet in, want zijn tijd was nog niet gekomen. Gedurende zijn leven op aarde is Hij voluit en volop mens geweest, vlees en bloed zoals jij en ik dat ook hebben; onvoorstelbaar. Tegelijk was Hij ook God, dat zie je in de wonderen die Hij heeft verricht, Hij kon de almacht van de Vader aanwenden als dat voor zijn werk of presentatie nodig was. Maar dat die prachtmens nu geslagen, vernederd en bespot gaat worden, dat kan toch niet, dat is toch Godgeklaagd! Ja, inderdaad, de Vader moet nu wel ingrijpen, dit gaat echt te ver. Te ver? Nee het gaat nog verder: Hij wordt op de meest gruwelijke en schandelijke wijze vermoord. Aan een kruis nota bene. Naakt, van alle menselijke waardigheid ontdaan. “Menselijke waardigheid?”, op het moment dat ik die woorden schrijf realiseer ik me dat het nog veel erger, dieper gaat: zijn goddelijke heerlijkheid en majesteit wordt Hem afgenomen! Nee, dat realiseert zich waarschijnlijk geen enkele omstander, geen discipel, geen volgeling, geen farizeeër, geen romeinse soldaat, niemand. Pas als Hij gestorven is en met de tekenen die daarmee gepaard gaan (aardbeving, tempelgordijn scheurt) erkent een romeinse hoofdman dat Hij waarlijk een Godenzoon is (was?). Nee, het was geen “gewoon” mens die daar leed en stierf, het was Gods Zoon, die met de Vader en de Geest de hemel en de aarde gemaakt heeft. Hij die groter, sterker, machtiger, heerlijker is dan wie dan ook, liet de toorn van God voor de volle 100% over zich heen komen, om daarmee te voorkomen dat jij en ik zelf voor onze zonden zouden moeten betalen. Zijn lijden en sterven was voor de Vader voldoende betaling voor de schuld van alle mensen vanaf Adam en Eva, tot ???
BIJ HET GRAF…
Op Paasmorgen wordt zijn goddelijke majesteit en kracht echt zichtbaar, ontegenzeggelijk: de dood kon Hem niet vasthouden, en in zijn overwinning op de dood sleept Hij alle mensen mee: direct al staan er tientallen mensen op en verschijnen aan de inwoners van Jeruzalem. En met die goddelijke macht bevrijdt Hij ook jou en mij van die laatste vijand. Ja, nog dagelijks verliezen mensen het leven, vaak ook in uiterst droevige omstandigheden. Soms in hoge ouderdom (wat heet “hoog”?) soms voor ons gevoel te vroeg, soms na een ziekbed, soms heel onverwacht, maar voor iedereen is het een overgang naar een ander bestaan; voor hen die Christus als hun Heer hebben beleden een overgang naar een volmaakt en heerlijk, harmonieus leven, voor anderen een overgang naar ???, ja, ik zet hier vraagtekens; er is de laatste tijd het één en ander geschreven over wat die andere toestand is en daar wil ik dit stuk niet voor gebruiken. Voorlopig staan we stil bij dat lege graf en ontmoeten we de tuinman die Jezus zelf blijkt te zijn: Mijn Here en mijn God! Het “Hosha Na” mag nu onze bede om hulp worden, en ook onze belijdenis: de Here redt! Daar juicht een toon, daar klinkt een stem: “Maria” of “Koos” of “….”(hoe je ook heet?)
Proef de overwinning en leef nu verder als bevrijde mensen, bijvoorbeeld met de woorden van het Sela lied “Ik leef”
(https://www.youtube.com/watch?v=-n0J1E1RB2c).
- Ik leef door te sterven,
door Jezus’ weg te gaan.
Ik leef door met Jezus op te staan. - Hij vraagt ons hem te volgen.
Ik ga hem achterna.
Zijn weg leidt naar het leven,
maar ook langs Golgotha. - Daar leer ik los te laten,
zoals Jezus heeft gedaan.
Daar sterft mijn oude mens,
om met hem weer op te staan. - Voor hem is heel mijn leven.
Ik leg het voor hem neer.
Wat heb ik te verliezen?
Mijn rijkdom is de Heer! - Ik volg met open handen
en ontvang wat hij mij geeft.
Zo sterf ik aan mijzelf,
omdat Jezus in mij leeft.
Ik leef…
Een vrolijk Pasen gewenst.
Koos Lange