Je kent dat wel: “Wie heeft de vaas omgegooid?” Ikke niet. “Wie gaat dat opruimen?” Ikke niet.
“Wie heeft Jantje een duw gegeven?” Ikke niet. “Wie gaat Jantje troosten?” Ikke niet.
“Wie heeft je gezegd dat je van de boom mag eten?” Ikke niet, de vrouw, ikke niet, de slang.
“Wie gaat de gevolgen dragen?” Ikke niet, en dan zet ik geen punt, want daar is er onverwacht Eén die zegt: “Dat doe Ik wel.”
“En wie gaat er voor zorgen dat die mooie schepping weer gaaf wordt?” Ikke niet, maar gelukkig, weer geen punt, want er is er Eén die zegt: “Dat kan ik wel doen.”
Zo zijn er twee die alles wat er sinds Genesis 3 mis is gegaan, weer recht zetten: God de Zoon en God de Heilige Geest.
Hoe erg de aarde inmiddels is verwoest, het milieu aangetast, de veiligheid uiterst broos geworden, er wordt gewerkt aan een gave, ongeschonden wereld, zoals God die in Genesis 1 voor ogen had.
Daarheen zijn we onderweg; en voor die route krijgen we veel mee.
In iedereen is de Geest zichtbaar (!) aan het werk, ten bate van de gemeente. (Rom.12:7)
“Wie heeft de gave van wijsheid?” Ikke niet?
“Wie kan er goed wijsheid overdragen?” Ikke niet?
“Wie heeft er een groot geloof?” Ikke niet?
“Wie heeft de gave om te genezen?” Ikke niet?
“Wie kan er wonderen doen of profeteren of in klanktaal spreken?” Ikke niet?
Heeft de Geest mij dan overgeslagen bij het uitdelen van de gaven? Of is Paulus niet compleet geweest bij het opsommen van diverse gaven? Ik ga voor het laatste; dat kan ook haast niet anders, want Paulus wist bijvoorbeeld nog niets van elektriciteit en kon de gave van de elektricien dan ook nog niet opnemen in zijn rijtje.
Toch houd ik vast aan wat hierboven geciteerd werd uit Romeinen 12: Iedereen, jij ook, ik ook. Zichtbare gaven, als je ze niet te ver verstopt, en alles gebruikt/inzet ten bate van de broer en zus naast je in de kerk, dichtbij of verder weg. Want die broer of zus hebben jou en mij nodig, zoals de hand de voet nodig heeft en het oor het oog.
Kruip niet weg als de vraag gesteld wordt: Waar komt al die ellende vandaan? Het eerlijke antwoord is: Ook door mij!
Kruip niet weg als de vraag gesteld wordt: Hoe kan ik, onderweg naar de nieuwe aarde, mijn mogelijkheden gebruiken om anderen mee te nemen, te helpen?
Ikke niet, moet worden: Ikke wel. Met liefde voor God, zijn wereld, zijn kinderen (toevallig zijn dat ook jouw en mijn broer en zus).
Koos Lange