“Het begin van wijsheid is dat je wijsheid zoekt, inzicht najaagt met alles wat je in je hebt.”
Spreuken 4:7
Ze heeft de schijn tegen. Dat is zeker. Omdat ze zo vaak zo tegendraads is, zo eigenzinnig, zo baldadig.
Kon ze zich maar wat beter aanpassen, de Wijsheid. Kon ze zich maar gedragen in gezelschap. Hoeveel mensen zouden haar dan niet tolereren? Gedogen? Accepteren?
Maar nee hoor. Dan ken je de Wijsheid nog niet. Ze heeft niet zoveel met politiek, met de lieve vrede.
Ze stelt vragen wanneer iedereen zwijgt. Zij gaat op lange tenen staan terwijl de anderen een stapje opzij doen.
Ziet ze dan niet in dat dit gedrag haar niet verder brengt? Heeft ze dan niet door dat je vaak beter kunt zwijgen? Dat het veel slimmer is om met de massa mee te bewegen?
Hoeveel onrust brengt haar houding niet teweeg? En waarom? Om de zogenaamde waarheid te onthullen?
De waarheid! Ha! Wat koop je daarvoor? Het brengt alleen maar onrust. Het geeft alleen maar gedoe, sores.
Nee, het beste zou het zijn dat de Wijsheid is zoals wij. Onbekommerd, volgzaam, vriendelijk, verstandig.
We mogen niet zoveel interesse hebben in de waarheid. We houden wel van stilte, harmonie, fatsoen en traditie.
