De laatste week van Jezus’ leven op aarde vòòr zijn kruisdood. Wij noemen het de stille week, en denken deze dagen in het bijzonder aan de gebeurtenissen tijdens die week.
Hoe heeft Jezus deze week beleefd? Voor Hem was het duidelijk geen stille week. We lezen daarover in Johannes:
Kort nadat Jezus Lazarus uit de dood heeft opgewekt zegt Jezus tegen zijn discipelen: “Nu ben ik doodsbang. Wat moet ik zeggen? Vader, laat dit ogenblik aan mij voorbijgaan? Maar hiervoor ben ik juist gekomen.”
We volgen Jezus in deze dagen:
We lezen over Maria die kostbare nardusolie uitgoot over zijn hoofd (volgens Marcus) of over zijn voeten (Johannes).
Marcus citeert Jezus die daarover zegt: “Ik verzeker jullie: waar ook maar ter wereld het goede nieuws verkondigd wordt, daar zal ter herinnering aan haar verteld worden wat zij heeft gedaan.” Denk aan haar geloof, aan haar liefde, aan haar toewijding. Om na te volgen.
Vervolgens gaat Judas naar de hogepriesters (vreemd: meervoud) en even later viert Jezus het Pesachmaal. Na afloop gaat Hij met Petrus, Jacobus en Johannes naar de plek die Getsemane heet. Hij voelde zich onrustig en angstig worden en zei tegen hen: “Ik ben diepbedroefd, tot stervens toe”. Hij smeekt de Vader of de beker aan Hem voorbij mag gaan, maar “niet mijn wil maar wat U wilt”. Proef de angst, want Hij begrijpt de zwaarte van wat komen gaat en let er dan ook op hoe Jezus dit alles verdraagt en erin volhardt. Dan wordt Hij gearresteerd, meegenomen naar het huis van de hogepriester, vals beschuldigd en tenslotte oordelen allen dat Hij schuldig was en de doodstraf verdiende.
Dan volgen de vernederingen, de bespottingen, de lijfelijke aanslagen, het “verhoor” door Pilatus; hij levert Jezus uit om gekruisigd te worden, nadat hij Hem eerst nog had laten geselen. De vernederende en pijnlijke bespotting door de soldaten en uiteindelijk de kruisiging. Ook in deze uren zien we Jezus volharden, dragen en zo onze schuld wegdragen, want dan volgen die bevrijdende woorden: HET IS VOLBRACHT!
Daarom heet het Goede Vrijdag! Goed voor ons, voor jou, voor mij! Dan gaat Jezus de strijd aan met wat wij noemen de laatste vijand, de dood. En als die verslagen is staat Hij op, lichamelijk, om als mens nog een poosje met de leerlingen op te trekken.
Pasen, de Heer is waarlijk opgestaan, Halleluja!
Samenvattend, volgens Hebreeën 5: “Christus heeft tijdens zijn leven op aarde onder tranen en met luide stem gesmeekt en gebeden tot Hem die Hem kon redden van de dood, en werd verhoord vanwege zijn diep ontzag voor God.
Hoewel Hij zijn Zoon was, heeft Hij moeten lijden. Want Hij had de mensen die hem in de wereld toebehoorden lief, en zijn liefde voor hen zou tot het uiterste gaan.”
Als je daar niet vrolijk van wordt…..
