We zullen allemaal in ons leven wel eens van die momenten hebben gehad waar je voor lastige keuzes staat: “Wat is wijsheid?”
Je wikt de voor- en nadelen tegen elkaar af en merkt dat dit nog niet tot een eenduidige keuze leidt. En het kan ook zijn dat de voor de hand liggende keuze je helemaal niet goed uitkomt, je tegenstaat zelfs. “Wat is wijsheid?”
Ook buiten je eigen persoon of relatie hoor je dat zoeken, in de politiek, in de kerk, in de gemeente.
In Job 28 wordt dit ook al onderkend. Job vertelt daar over wat een mens allemaal te pakken kan krijgen door diepe gangen te graven: zilver, goud en andere kostbare zaken. Maar dan vraagt hij in vers 12-15: “Maar de wijsheid – waar moet je haar zoeken, en het inzicht – waar is het te vinden? Geen sterveling kent de weg erheen, de wijsheid is niet in het land der levenden. De oervloed zegt: ‘Ze is niet bij mij,’ de diepste zee: ‘Bij mij evenmin.’ De wijsheid is niet te koop voor enig goud, noch kan ze in zilver worden afgewogen.” En in vers 23 erkent Job: “Maar God kent haar wegen en hij weet waar ze verblijft.” En die God vertelt ons waardoor we wijs kunnen worden (vers 28): “Ontzag voor de Heer – dat is wijsheid; het kwaad mijden – dat is inzicht.”
Ontzag hoort hier bij liefde, bij de Vader-kind relatie.
Zijn nu alle dilemma’s de wereld uit? Nee, niet bij gelovigen en niet bij ongelovigen. We blijven zoeken, en dus ook fouten maken. Maar fouten maken mag, zoals het gezegde luidt: “wie werkt maakt fouten”, maar we kennen de weg naar wijsheid, in ieder geval de ingang van die route: “Het begin van wijsheid is ontzag voor de HEER, wie leeft naar zijn wet, getuigt van goed inzicht.” (Ps 111:10)
Zo kan je ongeletterde opa wijzer zijn dan die knappe professor, en kan een vluchteling in het AZC je leren wat afhankelijkheid en dankbaarheid is.
Ik wens ons, als gemeente en de kerkenraad en de commissies veel wijsheid toe.
Koos Lange
